Geçtiğimiz kısa dönemde farkettim ki şahsıma açtığım site de ne yeni bir yazı ne birşey. En son üç beş kod var oda yazısız bir blogun çaresiz çırpınışlarının en büyük göstergesi. Dedim ki aklına madem yeni birşey gelmiyor bari staj günlüğü olayına gir, yazılarıda blogda topla. Hem raporu kurtaralım hemde blog bi kendine gelsin. Buda staj günlüğünün açılış konuşması olsun.

Şu an pazar ve yarın ilk iş günü. Fakat uzun dönemdir bu staj konusunda süren rahatlığım şu yakın dönemde de devam ediyor. Umarım rahatlığım staj süresince sorun çıkarmaz. Biraz açıyım stajı, öncelikle yer Türk Hava Yolların Eğitim Başkanlığı. İrice bir simulatör mevcut ve en büyük beklentim az da olsa kurcalamama izin verilicek olması. Bu stajdan memnun olduğum kısım. Hatta bunun mümkün olması için beni zorlıyacak seviyede çalışmaya bile hazırım (naylon değil yani).

Birde sıkıntılı bir yönü var stajın. Genel itibariyle bol ve rahat giyinmeyi seven ben, başvuru sırasında bir kağıt imzaladım. Kağıttan bir kaç başlık şöyle ki kot pantalon yasak ve gömlek giyilmesi şart. Ekmek aslanın ağzında dedikleri bu olsa gerek. Hatta bu sebepten alış verişe çıkmak bile gerekti çünkü normal şartlarda hiç tercih etmediğim için ne gömleğim ne de pantolonum vardı. Şu durumda bir anlık mutluluğu ise annemin yüzünde görme fırsatı buldum. Oda liseden beri (düğünler istisna olarak kabul edilmiştir) beni ilk kez pantolon gömlek ikilisi içinde görüyor olmasıydı.

Bir yazı dizisi olarak planladığım staj günlüğü bu şekilde 20 gün kadar devam edicek. Takip edene iyi eğlenceler, etmeyeninde canı sağolsun. (Diziyi takip edenlere staj sonu bir adet örnek staj raporu hediye edilecektir) Yazıyı sevgili kardeşim İbo dan bir alıntıyla bitirmek isterim “suratım kaymak gibi tipim jilet gibi hop hop hop bütün millet stajcı var mı staj gibinnnnnnnnnnn asdsadsadsa”. (tam metin bu şekilde, bir haftalık stajın bünye üzerindeki etkileri diye de bir yazı gelicek gibi)